Itxitura

MUSEOA

MuSeoaReN GaRaPeNa

Gure oinarriak berdinak direlarik, forman eta fatxadan aldaketak gauzatu ditugu. Gainera beste oinarri bat ezarri dugu: Elizaren itxitura eta egiturarekin erlazio bat gauzatzea.

Ostiralean komentatzen egon ginen bezala gure eraikina pieza sendo baten eta pieza desglosatu baten erdibidean geratzen zen, pieza nahasi bat ateratzen zelarik. Beraz erabaki dugu desglosamendu batera jotzea, gure parkeranzko jaitsiera ahalbidetzeko. Abantaila asko ikusten ditugu gainera: museoa dinamismoa lortzen du, espazio publikoa museoan barne sartzeko aukera, askatasun gehio nahi dena ikusteko…..

Desglosamenduak, 2 zati ezberdin izando ditu. Lehena, pieza elkartuagoekin, zeinak estalki esanguratsu baten azpian egongo diren, plaza espazioa delimitatuz eta dauden eraikinei erantzun bat emanez eta bigarrena pieza independenteagoekin jaisten diren plataformetan jartzen direnak.

Komentatutako estalkia izando da hain zuzen, eliza egiturarekin erlazio bat gauzatuko duena. Jean Nouveleren proiektuan oinarrituz, gure mimbrearen efektua hormigoira pasatuko dugulako, argi joko berdinak lortuz. Gainera elizaren itxiturari eman nahi diogun nagusitasuna azpimarratzeko, museoko fatxadak txuriak izando dira, soilak . Eta aldi berean hauekin leku puru bat lortzen dugu non aurkezten diren obrak aurreiritzirik gabekoak izando diren.

MaKeTa JaNzTeN

Ostiralean maketarekin ibili ginen itxitura planteatzeko asmoz, eta material desberdinekin jolasean aritu ginen nahi genuen efektua lortzeko.





Gure ideia itxiturak ingurua islatzea zen, ispilu forma har zezan. Ingurua erreflejatu, eta gure maketaren minbre izaera infinitua azalarazi ere. Horretarako materialen bila ibili ginen. Irudiak era perfektuan islatzen duten materialak ispilua eta kromoa dira, gero, difuminatuago, titanio edota aluminioa. Hauen artean erabakirik har ezin genuenez, eta klaseko zuzenketaren ondoren, modu esperimental batera landuko genituela adostu genuen. Horrela materiak hauek erabiltzen zituzten hiru arkitekto hautatu eta gure ideiak haien estiloekin bat egin zezaketela konturatu ginen.



Gehryk bere eraikinak esanguratsu bihurtzen ditu bere estiloarekin, eta gure maketaren izaera eta pertsonalitatea ez genuen galdu nahi baizik eta hau azpimarratu eta nagusitu. Orduan Gehryk erabiltzen dituen titanio xaflen antzera gure maketa estali genuen.





Beste ideia bat ispiluak txikitu eta maketaren barruan sartzea zen, minbrea bera islatuz; era desordenatu batean kokatu genituen, Gaudiren antzera. Gure maketaren izaera eskulturala dela eta espontanitate bezala ulertu genuen pieza txikiak erabiltzea.







Kanpokoa islatzea zen lehen helburua baina orduan buelta eman genion. Eta barrutik begiratuta ispilu bat izango balitz? Orduan gure maketa titanio kutxa batean sartu genuen, kanpotik islatzen duena baina barrutik ere isla sortzen duena. Horrela minbrearen infinidadea sortuz. Foster hartu genuen honen adibide bezala, bere minimalismoa eta erregularidadea hartuz.

MuSeoaReN GaRaPeNa

Barrukaldean sartu gara eta irisgarritasuna dela eta, arrapalekin osatuko dugu. Baina arrapala erabilgarriekin, museoko objetuak ikusiko dira jaitsi ahala. Beraz, museoaren kontzeptuak : arrapala + pasarela + plataforma izango dira, efektu desberdinak sortuz.

Argitasunarekin ere jokatuko dugu efektu hauek lortzeko, sentsazio ibilbidea arkitektura baliabideen bidez gauzatuz.




Espazio publikoie dagokionez, dauden erakinen eta muesoaren artean sortutako plazan arrapalekin jokatuko dugu, erlazio bat sortuz. Graderio funtzioa beteko dutelarik. Parke hau erakargarri izateko bi bide erabili ditugu:

1. Logroñotarrek maite duten ardo munduarekin erlazioa sortu.
2.Baso bideratzaile bat sortu, sartu ezkero bi irteera daude soilik, museoko sarrera eta parkeko sarrera. Eta ibairako parkea esan bezala, basati jarriko dugu, pintoreskoa.

Klaseko ariketa

> Naturarekin harremana eta hiriarekiko artikulazio bat sortuko du, bien arteko trantsizioa delarik.

> Museoa sentsazio ibilbide batek garatuko du: lasaitasuna, beldurra, admirazioa...

> Hiriari eta parkeari erantzuna ematen dioten gune publikoak museoaren parte izango dira.

> Fatxada eta estalki erabilgarrien bidez jaitsiera eskalonatu bat proposatzen dugu.

> Sorpresarekin jolastuko dugu.

iTXiTuRa

Itxiturarako elementu desberdinen artean aukeratzen ibili ginen, matrial guztietan sentsazio bila geunden, gure museoaren ideia sentsazioetan oinarritzen delako. Gure maketaren materiala minbrezkoa izanik, agerian utzi nahi genuen, eraikinari intentsitate handiago bat emateko itxituraz baliatu nahi genuen; lehendabizi sortutakoari bizitasun gehiago emanez. Gure maketa ez delako egitura sinple bat, berez itxitura ere bada. Horrela, honako elementuak aukeratu ditugu: ispiluak, telak, kolorezko bolatxoak...

-Ispiluak, elementu honekin lortu nahi duguna minbreari garrantzia ematea, minbrearen isladaz hodeia oraindik dentsoagoa izatea da. Minbrea kanpotik utziko genuke, eta ispiluak itxitura bezala funtzionatuko dute, hauekin jolastuz, euriaz, haizeaz, hotzaz babestuz.

-Telekin kutsu lasai bat lortuko genuela pentsatu genuen, mugimendua, dinamikotasuna, haizearekin jolasten dutela. Beti ohial bat zeharkatzean edota teatro ateko kortinak zabaltzen direnean, beste aldean berezia den zerbait aurkituko duzu beti; orduan elizari kutsu misteriotsu bat emango genioke.

-Kolorezko bolatxoak: beste efektu bat lortuko genuke, minbrezko entramatuaren barnean sartuko genituzke eta gure hodeiari beste izaera bat emango genioke, minbrearen barnean kolorea sortuz. Bolatxo batzuk argiak izango dira eta argiztapen joko-kolore berezi bat lortuko genuke elizaren barnean. Kanpoaldeari dagokionez, minbretik eskegita bolatxo-tira batzuk haizearekin jolasean eta talka egitean soinua sortuz.

Espazio Publikoa

Espazio publikoari buruz ez ditugu oraindik ideiak finkatuak, bi gune ezberdinak sortu nahi ditugu hasiera batean, bat hiriari erantzuna emanez, pabimentatuagoa egongo dena eta beste bat ibaiari erantzuna emanez naturalago izango dena, museoa bien arteko trantsizioa izanik. Bestalde museoaren fatxadari koskaren bat suertatzen parkean erantzun bat planteatuko dugu , nolabaitako fatxadaren material berdinagaz ibilbideak suertatuz, museoa natura horren parte bilakatuz eta dena osotasun bat lortuz.



New york-eko High Line parkea ikusia geneukagun eta hasiera batean irudikatzen du fatxadarekin suertatu nahi dugun efektua, lurzoru pabimentua fatxadatik aterako delarik gure kasuan, eta altuerekin beharbada jokatuz ere. Bestalde gustatzen zaigu pabimentuak berak parke mobiliarioa sortzearena, ez duelako gure osotasun ideiarekin ondo joaten mobiliarioa kanpoko zerbaiten txertatzearen ondorio izatea.Beharbada gure museoaren sentsazio ibilbidearekin jarraituz sentsazio ezberdinak suertatu ahal ditugu gune espazio publikoan ere, baina oraindik ideiak dira, garatzen joaten garen heinean igotzen joango gara.

Museoaren Ideia

Museoa egiteaz aparte, parkeari ere bizitasun gehio eman behar diogu. Honetarako zerbait erakargarri egin behar dugu, non jendea eroso egongo den eta errepikatzeko gogoak izango dituen. Beste hiritan Bilbon adibidez, ibai ondoko gunea berreskuratzeko harrituta usten dizun eraikin batez eta zonalde ezberdinak eta paseatzeko egokia den gune publiko batez baliatu dira. Gure kasuan antzeko zerbait egitea pentsatu dugu eta musea gune berriaren atrakzio nagusia bilakatu nahi dugu, baina gure nahia da eraikin horrek parke eta gune publikoaren parte izatea eta beraz ibaiko gune berde eta hirira ematen duen gune publikoaren arteko trantsizioa ahalbidetzea , jendea bideratzen duen heinean parkerutz. Eraikinaren kokapenerako beraz dagoen maldaz baliatuko gara, eta estali erabilgarriak erabiliz trantsizio hori ahalbidetuko dugu. Baina gure asmoa da eraikin horrek ez izatea zerbait baztertua baizik eta aldi berean hiriari lotuta egotea.

Gure museorako ibilbide bat proposatu dugu beraz eta hasiera eta amaiera puntuak hirian oinarrituko dira:

- Ibilbidearen hasierako punturako Revellin arkua hartuko genuke. Museo honetan ezarriko dira aztarnetan aurkitutako piezak eta Revellin arkua aintzinako garaiaren beste elementu bat izanik uste dugu, biak lotuak egon behar direla. Arkuaren ondoan, forma biribileko eraikina gaur egun dagoen museo txiki bat da, beraz justu museo txiki honen beste aldera kokatuko dugu gure museoaren hasiera. Museo sakroan sartu baino lehen ikusi ahal izateko lehendabiziz informazio orokor bat arkeologia prozesuei eta arkuari buruz .

- Amaiera puntua Valbuenako aztarnak izango litzateke , behin museo barneko informazioa barneratuta , txapelketa baten trofeoa balitz

Museoaren bolumenekin hasteko retikula bat zehaztuko dugu, ibilbide ezberdinak markatuz: parkea eta hiria, parkea eta aztarnak… Honetaz baliatu bolumenak osatzen joango gara eta ibilbideak aztertuz gune ezberdinak lortuko ditugu , analisi horren ostean osotasun batean museoa eta gune publikoa osatuko dugu, ohiko ibilbideetan oinarriturik.

Museoko ideia nagusienetakoa gela bakoitzean bisitariak sentsazio desberdinak sentitzea nahi dugu, hau da, sentsazio ibilbide bat. Gela bakoitzaren atea zeharkatzean sentitze aldaketa bat jasanez. Lasaitasuna, beldurra, konfusioa, mirespena, harridura...

Maketa egiten

Lehen maketa 1/100 eskalan egin genuen; lehendabizi elizako gangako nerbioak kokatu genituen, eta horietatik minbrez deformatu eta era abstratuago batean eratu genituen.

Horrela minbrez "josten" ibili ginen proiektuari hodei itxura eman nahian eta euskarriak oso finak iruditu nahian goikaldean esponjositate handia emango genion.

1/50 maketan ordea, euskarri gutxiago izatea pentsatu genuen, hodei itxura gehiago har zezan eta airean dagoen sentzazio handiago bat sortu nahian. Maketa egiteko egitura ziren arku handi bi jarri genituen, eta hauetan minbrea josten hasi gara. Gutxinaka konsistentzia hartzen dihoa eta josten jarraitzean airean dagoela irudituko zaigu.

Gure ideia eliza batean sartzean dagoen iluntasun eta misterioarekin jokatzea da, nola kanpotik hodeia den eta barrura sartzean iluntasuna sortu, absidean argi izpi handiagoak sartzen utziko ditugula.

Altzairuzko Etxea, Robert Bruno

Etxe hau Texaseko Lobbock kondatuan dago, AEBetan. Etxe-eskultura adibide perfektu bat da, bere diseinua inguruarekin ederki enkajatzen baitu, bertako naturaren elementu bat bailitzan.

Altzairuz eraikia izan da, bere barrukaldean arku pilo bat agertzen direlarik, sortzen diren kurbak etxeari anbiente eta sentzazio ikaragarriak sortzen dituzte, eskailera harrigarri batzuekin eta pasaleku misteriotsuekin.

Robert Bruno da bere diseinatzailea, eta beti gauza berritzaile eta desberdinak egin nahi zituela adierazi du, eta dirudienez lortu egin du... Arte obra ikaragarria da.

28 urtez lan egiten ibili da artista hau, egunero bere etxeari forma ematen. 110 tonelada altzairu ditu, eta etxe barruko planorik gabe eriki zuen, eguneroko inprobizazioaz. Artistak 30.000 $ eko inbertsioa egin zuen, eta etxeak 300 m kuadro ditu; bi logela handi, jangela, egongela, bi bainugela eta bestelako gela batzuk ere ditu.

Interesgarri iruditu zitzaidan hasieratik, 28 urtez bere etxea eraikitzen ibili eta euskarrien planoak baino ez zituela egunero aportazio berri bat ematen, forma eta itxura desberdina eman. Gainera barruko argazkiak ikaragarriak dira. Koloredun kristales itxura eta sentzazioak sortzen dituzte. Artistak egindako eskailerak, ezerezetik sortuak eta kurbak aprobetxatuz skaloi bakoitza aurrekoaren desberdina dela; edota bere leihate handiari emandako kristalezko markoak, miradore handi baten itxura ematen. Gainera apreziagarri egiten da materialaren lanketa eskultorikoa, altuera aldaketak, kurbak eta irekiguneei egiten dion trataera. Materialak itxura eta formak sortzen ditu, bai etxe barrukaldean gelak banatzeko eta estalkia proposatzeko arkuzko sisteman, eta baita kanpokaldean, bereziki sarrerari ematen dion forma. Berezi, interesgarri eta innobadore iruditu zait.

Klaseko pelikulak

Hedwig and the angry inch eta El cielo sobre berlin






Interesgarri iruditu zitzaidan bi pelikula hauen gidoia eta egitura. Berez flasback-aren erabilera istorioari toke misteriotsu eta interesgarria ematen dio, batez ere Hedwig and the angry inch pelikulan ez baitzara zertaz ari diren guztiz eteratzen ia amaieraraino. Gainera flashback-ak musikaz kontatzen ziren, abestiz, bera gira batean dagoenean. Pelikulan atzerantz jotzeko modu adierazgarria da, bere bizitza abestiz kontatzen baitigu.



El cielo sobre Berlin, protagonistaren bizitzeko nahia somatu nuen, aingeruen bizitza, txuribeltz eta ikustezinetik sentitzera eta berria ezagutzera, sentimenduak izatera eta hauek garatzera, eta ezerezetik hasi eta dena arriskatu mundu berri batera joateko.

Lehen aurkezpena

Logroñoko alde zaharra eta ebro ibaiarekin lotura zehazteko, alde zaharreko hutsuneak parkearekin lotzea proposatu genuan

Hasiera batean, kultur guneak proposatu ditugu, pabilioi mugikor batzuez edota eraikin txiki eta sinple batzuez. Horrela, hutsuneetan kultur zonalde desberdinak proposatuz eta parkeari bizitza emanez.


Liburutegiak, kale antzerkiak egiteko eszenatokiak, musika antzoki irekiak, umeentzako tailerrak egiteko lekuak, dantza aretoak, arte erakusketak egiteko leku aproposak sortuz.

Gure ideia honekin alde zaharra kulturaz bete eta parkearekin lotuko genuke, Valvuena konbentuaren inguruan museoa proiektatuko dugulako.

Ideia. Irudimena. Irudia. Ezerezetik zerbait sortzea.

Proiektuak III irakasgai hau arkitektura gure karrera honen erakusgarri nagusienetakoa da, interesgarrienetaz aparte gure ideiak eta irudimena aurrera eramateko baliagarri delako.

Ideia aurrera eramate horrek eta irudimenetik zerbait sortzea izan zen hona ekarri zidana. Irakasgai honetan sormen hori aurrera eramatea izango da nire helburu, bai bakarka eta baita lan taldean ere.

Interez handiz hasten dut beti Proiektuak irakasgaia, zerbait berri egingo dugun irrikaz eta gure irudimen, irrika eta interesak garatzeko irakasgaia delako. Gainera, gure irrika artistiko eta irudimenaz aparte beste irakasgaietan ikasitako aplika dezakegu, beti ere askatasun batekin. Nire ustez ia guztion iritzia da irakasgai hau kurtsoko interesgarriena dela. Hortaz, irakasgai honetaz espero dudana, lan berriak, sormen berriak, lantaldean ideiak konparatzea, besteetatik eta akatsetatik ikastea.