lunes, 14 de diciembre de 2009

MuSeoaReN GaRaPeNa

Gure oinarriak berdinak direlarik, forman eta fatxadan aldaketak gauzatu ditugu. Gainera beste oinarri bat ezarri dugu: Elizaren itxitura eta egiturarekin erlazio bat gauzatzea.
Ostiralean komentatzen egon ginen bezala gure eraikina pieza sendo baten eta pieza desglosatu baten erdibidean geratzen zen, pieza nahasi bat ateratzen zelarik. Beraz erabaki dugu desglosamendu batera jotzea, gure parkeranzko jaitsiera ahalbidetzeko. Abantaila asko ikusten ditugu gainera: museoa dinamismoa lortzen du, espazio publikoa museoan barne sartzeko aukera, askatasun gehio nahi dena ikusteko…..




Desglosamenduak, 2 zati ezberdin izando ditu. Lehena, pieza elkartuagoekin, zeinak estalki esanguratsu baten azpian egongo diren, plaza espazioa delimitatuz eta dauden eraikinei erantzun bat emanez eta bigarrena pieza independenteagoekin jaisten diren plataformetan jartzen direnak.




Komentatutako estalkia izando da hain zuzen, eliza egiturarekin erlazio bat gauzatuko duena. Jean Nouveleren proiektuan oinarrituz, gure mimbrearen efektua hormigoira pasatuko dugulako, argi joko berdinak lortuz. Gainera elizaren itxiturari eman nahi diogun nagusitasuna azpimarratzeko, museoko fatxadak txuriak izando dira, soilak . Eta aldi berean hauekin leku puru bat lortzen dugu non aurkezten diren obrak aurreiritzirik gabekoak izando diren.

MaKeTa JaNzTeN

Ostiralean maketarekin ibili ginen itxitura planteatzeko asmoz, eta material desberdinekin jolasean aritu ginen nahi genuen efektua lortzeko.





Gure ideia itxiturak ingurua islatzea zen, ispilu forma har zezan. Ingurua erreflejatu, eta gure maketaren minbre izaera infinitua azalarazi ere. Horretarako materialen bila ibili ginen. Irudiak era perfektuan islatzen duten materialak ispilua eta kromoa dira, gero, difuminatuago, titanio edota aluminioa. Hauen artean erabakirik har ezin genuenez, eta klaseko zuzenketaren ondoren, modu esperimental batera landuko genituela adostu genuen. Horrela materiak hauek erabiltzen zituzten hiru arkitekto hautatu eta gure ideiak haien estiloekin bat egin zezaketela konturatu ginen.




Gehryk bere eraikinak esanguratsu bihurtzen ditu bere estiloarekin, eta gure maketaren izaera eta pertsonalitatea ez genuen galdu nahi baizik eta hau azpimarratu eta nagusitu. Orduan Gehryk erabiltzen dituen titanio xaflen antzera gure maketa estali genuen.






Beste ideia bat ispiluak txikitu eta maketaren barruan sartzea zen, minbrea bera islatuz; era desordenatu batean kokatu genituen, Gaudiren antzera. Gure maketaren izaera eskulturala dela eta espontanitate bezala ulertu genuen pieza txikiak erabiltzea.








Kanpokoa islatzea zen lehen helburua baina orduan buelta eman genion. Eta barrutik begiratuta ispilu bat izango balitz? Orduan gure maketa titanio kutxa batean sartu genuen, kanpotik islatzen duena baina barrutik ere isla sortzen duena. Horrela minbrearen infinidadea sortuz. Foster hartu genuen honen adibide bezala, bere minimalismoa eta erregularidadea hartuz.






viernes, 11 de diciembre de 2009

MuSeoaReN GaRaPeNa

Barrukaldean sartu gara eta irisgarritasuna dela eta, arrapalekin osatuko dugu. Baina arrapala erabilgarriekin, museoko objetuak ikusiko dira jaitsi ahala. Beraz, museoaren kontzeptuak : arrapala + pasarela + plataforma izango dira, efektu desberdinak sortuz.

Argitasunarekin ere jokatuko dugu efektu hauek lortzeko, sentsazio ibilbidea arkitektura baliabideen bidez gauzatuz.




Espazio publikoie dagokionez, dauden erakinen eta muesoaren artean sortutako plazan arrapalekin jokatuko dugu, erlazio bat sortuz. Graderio funtzioa beteko dutelarik. Parke hau erakargarri izateko bi bide erabili ditugu:

1. Logroñotarrek maite duten ardo munduarekin erlazioa sortu.
2.Baso bideratzaile bat sortu, sartu ezkero bi irteera daude soilik, museoko sarrera eta parkeko sarrera. Eta ibairako parkea esan bezala, basati jarriko dugu, pintoreskoa.